Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2017

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ- ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ.


ΙΩΑΝΝΗΣ  ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ-
ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ
=====================================

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2017

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΣΤΗΝ ΠΝΙΚΑ - ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ.


Η ομιλία του Κολοκοτρώνη στους Ελληνες.
Posted: 04 Feb 2017 08:15 AM PST
 
Η ομιλία του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα.-----Αποτελεί την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μωριά προς τη νέα γενιά.--- Εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα και πρωτοδημοσιεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου 1838 στην αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών», που εξέδιδε ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων.

Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου (1784-1854) για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.

Το γεγονός μαθεύτηκε στη μικρά τότε Αθήνα και εκτός από τους μαθητές, πλήθος ανθρώπων «διαφόρων επαγγελμάτων και τάξεων» συνέρρευσε στην Πνύκα το πρωί της 8ης Οκτωβρίου για να ακούσει τον ηγέτη της Επανάστασης του '21. Ξαφνικά, στον χώρο της ομιλίας εμφανίσθηκε «σμήνος χωροφυλακής», αποφασισμένο να διαλύσει τη συγκέντρωση, επειδή προφανώς, ως βασιλικότερο του βασιλέως Όθωνα, τη θεώρησε αντικαθεστωτική. Όμως, μετά τη διαβεβαίωση του γυμνασιάρχη και των καθηγητών για το «αθώο της πράξεως», οι χωροφύλακες αποχώρησαν και η ομιλία έγινε κανονικά. Άλλωστε, ο Κολοκοτρώνης δεν αποτελούσε κίνδυνο για τη δυναστεία, αφού τα είχε βρει με τον Όθωνα και κατείχε μάλιστα το αξίωμα του Συμβούλου της Επικρατείας, δηλαδή του πολιτικού συμβούλου του βασιλιά. (Το Συμβούλιο της Επικρατείας εκείνης της εποχής, που ήταν πολιτικό σώμα, δεν πρέπει να συγχέεται με το σημερινό Συμβούλιο της Επικρατείας, που είναι δικαστικός σχηματισμός.)
Η oμιλία
Παιδιά μου!
Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη.

Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα· διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!

Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ισως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του.
Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον Βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί. Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.

Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η όποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ' η βασιλεία του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του, και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε. Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι όποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.

Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε· και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.

Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο Βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!

[Αναδημοσίευση από sansimera.gr]





=================================================================


ΝΑ  ΕΙΝΑΙ  ΕΥΤΥΧΕΣΤΑΤΟ

.


ΤΟ  ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ  ΜΑΣ  ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΕ  ΟΛΑ  ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ  ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΓΟΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ  ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ  ΑΡΧΑΙΑΣ ΤΕΥΘΡΩΝΗΣ ΚΑΙ  ΣΕ  ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ  ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ  ΕΤΟΣ  2017, ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ  ΚΑΛΑ.


-------------------------------------------------- 
ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ  ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ  ΕΥΧΕΣ
ΣΤΟΥΣ  ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ  ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ  ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΔΙΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ [η Ιτοσελιδα μας ] ΓΕΦΥΡΑ  ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ  ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ. 
-------------------------------------- 
Η ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ  ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΜΑΣ

Προβολές σελίδων ανά χώρα

Γράφημα με τις πιο δημοφιλείς χώρες μεταξύ των αναγνωστών του ιστολογίου
ΚαταχώρισηΠροβολές σελίδας
Ελλάδα
3387
Ηνωμένες Πολιτείες
1196
Ρωσία
248
Γαλλία
236
Γερμανία
141
Πορτογαλία
57
Ηνωμένο Βασίλειο
31
Ουκρανία
26
Κίνα
20
Πολωνία
16
-----------------------------------------

-

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ  ΚΑΛΑΝΤΑ
--------------------------------------------------------------
--



ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ  ΚΑΛΑΝΤΑ
-------------------------------------------------------------



ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ  ΚΑΛΑΝΤΑ
-------------------------------------------------------------

===========================================





Η Πρωτοχρονιά γιορτάζεται σ’ όλο τον κόσμο με μεγαλοπρέπεια, λαμπρότητα και με διάφορες εκδηλώσεις. 


Η 1η Ιανουαρίου σαν αρχή του χρόνου επικράτησε να γιορτάζεται στη Ρώμη από το 48 π.Χ., την εποχή δηλαδή του Καίσαρα, και πήρε πολλά στοιχεία από τη ρωμαϊκή γιορτή Σατουρνάλια. Από τότε την 1ηΙανουαρίου δέχτηκαν σαν Πρωτοχρονιά όλοι οι λατινογενείς λαοί, καθώς και όλοι οι ρωμαιοκρατούμενοι λαοί.


Η Ορθόδοξη όμως εκκλησία, της εποχής κυρίως του Μεγάλου Κωνσταντίνου, επειδή ήθελε να χωρίσει τους χριστιανούς από τους ειδωλολάτρες, απαγόρευε στους χριστιανούς να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά όπως εκείνοι. 

Η Πρωτοχρονιά λοιπόν, όπως αυτή διαμορφώθηκε κάτω από την επίδραση της Εκκλησίας και τη σύνδεσή της με τη γιορτή του Αγίου Βασιλείου, διαιωνίστηκε μέχρι σήμερα σαν λαϊκή γιορτή. 




Άγιος Βασίλειος: ο δικός μας άγιος.
























                                Ο Μέγας Βασίλειος, γεννήθηκε περί το 329μ.Χ. Ο πατέρας του ήταν καθηγητής ρητορικής, ονομαζόταν επίσης Βασίλειος, καταγόταν από τον Πόντο.

Η μητέρα του Εμμελεία, καταγόταν από την Καππαδοκία. Στην οικογένεια εκτός από το Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ παιδιά. 

Τα πρώτα γράμματα, του τα δίδαξε ο πατέρας του. Ζήτησε να σπουδάσει και την αρχαία ελληνική παιδεία όταν μεγάλωσε κι έτσι πήγε στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα για σπουδές. Σπούδασε γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία, ιατρική, ρητορική και γραμματική. Οι σπουδές του διήρκησαν τεσσεράμισι χρόνια. 

Επέστρεψε στην Καισάρεια το καλοκαίρι του 356μ.Χ. και συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, έγινε καθηγητής της ρητορικής. 

Το 358 μ.Χ. αποσύρθηκε σε ένα κτήμα της οικογένειάς του στον Πόντο, για να μονάσει. 

Δώρισε στους φτωχούς και στην εκκλησία το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του. 

Το πιο σπουδαίο του έργο ήταν η οργάνωση της ελεημοσύνης και φιλανθρωπίας στην επαρχία του. Ο Άγιος Βασίλειος, βοηθούσε πάντοτε τους αδικημένους και κουρασμένους, τους πεινασμένους και τους αρρώστους, ανεξάρτητα από το γένος, τη φυλή και το θρήσκευμα. Έφτιαξε κοντά στην Καισάρεια ένα ίδρυμα που λειτουργούσε σαν νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο και ξενώνας για την φροντίδα και ιατρική περίθαλψη των φτωχών, αρρώστων και ξένων. 

Τις υπηρεσίες του τις πρόσφερε το ίδρυμα δωρεάν σε όποιον τις είχε ανάγκη. Το προσωπικό του ιδρύματος αυτού ήταν εθελοντές που προσφέρανε την εργασία για το καλό του κοινωνικού συνόλου.

Η πόλη αυτή ονομάσθηκε Βασιλειάδα. 

Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Ιανουαρίου. 



Santa Claus


Για την ιστορία αναφέρουμε ότι ο Santa Claus, ο ευρωπαϊκός «Πατέρας των Χριστουγέννων», αντιστοιχεί στον άγιο Νικόλαο και για όλες τις χώρες (εκτός από την Ελλάδα) επισκέπτεται τα σπίτια τα Χριστούγεννα. Εμείς τον δεχόμαστε την πρωτοχρονιά, γιατί είναι η μέρα της εορτής του αγίου Βασιλείου, που είναι ο δικός μας «Πατέρας των Χριστουγέννων». Η μορφή του Santa Claus που ξέρουμε πλέον όλοι διαμορφώθηκε από τον Aμερικανό σκιτσογράφο Τόμας Ναστ το 1862, με βάση παλαιότερες ευρωπαϊκές παραδόσεις. Αρχικά ήταν ντυμένος στα χρώματα του ουράνιου τόξου.




ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ

Η πίτα, που φτιάχνουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και που κόβεται σε πανηγυρική συγκέντρωση των μελών της οικογένειας ή και άλλων συγγενών και φίλων, έχει τις ρίζες της στα αρχαία ελληνορωμαϊκά έθιμα.

Στα Κρόνια (εορτή του θεού Κ(Χ)ρόνου, που λατρεύονταν στην Ελλάδα) και στα Σατουρνάλια (saturnalia) της Ρώμης, έφτιαχναν γλυκά και πίτες, μέσα στα οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε το κομμάτι, ήταν ο τυχερός της παρέας...

Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο με τη Βασιλόπιτα και η ιστορία της έχει ως εξής: Ο Μ. Βασίλειος, για να προστατεύσει την περιφέρειά του, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, από επιδρομή αλλοφύλων, έκανε έρανο και μάζεψε χρυσά νομίσματα και άλλα τιμαλφή, για να τα δώσει στους εχθρούς, ώστε να τους δελεάσει, για να μην λεηλατήσουν την περιοχή του. Ο εχθρός, όμως, τελικά, δεν κατόρθωσε να εισβάλει στην Καισάρεια και τα τιμαλφή έμειναν. Τότε, ο Μ. Βασίλειος είπε να φτιάξουν μικρές πίττες - ψωμάκια, μέσα στις οποίες έβαζαν και ένα χρυσό νόμισμα, ή κάτι άλλο από όλα τα πολύτιμα πράγματα που είχαν μαζευτεί. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν σε όλους και ο καθένας κράταγε ό,τι του τύχαινε. Πάρα πολλά έτυχαν και στα παιδιά...

Στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες κόβουν τη βασιλόπιτα αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου. Σε μερικές όμως, περιοχές της Ελλάδας η Βασιλόπιτα κόβεται στο μεσημεριανό τραπέζι, ανήμερα του Αγίου Βασιλείου την 1η Ιανουαρίου. Όποτε πάντως και αν κοπεί, ακολουθείται το ίδιο εθιμοτυπικό: Ο νοικοκύρης την σταυρώνει τρεις φορές με ένα μαχαίρι και μετά αρχίζει να κόβει τα κομμάτια. Το πρώτο είναι του Χριστού, το δεύτερο της Παναγίας, το τρίτο του Αγίου Βασιλείου, το τέταρτο του σπιτιού και ακολουθούν τα κομμάτια των μελών της οικογένειας με σειρά ηλικίας.


ΠΕΤΡΟΣ ΤΖΕΦΕΡΗΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ. ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΕΛ.ΑΣ.

ΠΕΤΡΟΣ  ΤΖΕΦΕΡΗΣ  ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ
ΤΑΞΙΑΕΧΟΣ  ΕΛΗΝ.ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
----------------------------------------------------------
Στις πρόσφατες κρίσεις των Αξιωματικών  τησ  Ελληνικης Αστυνομίας  προήχθη στον βαθμό  του Τξόαρχου ο κ ΠΈΤΡΟΣ
ΤΖΕΦΕΡΗΣ  ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ καταγόμενος από την περιοχή τησ Αχαίας Τευθρώνης  Οικισμό Δδρυαλίου -Δρυμού  και τοποθετήθηκε   στο Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων και Διαχείρισης Κρίσεων/Α.Ε.Α., ως Διευθυντής, μία πολύ  σημαντική  υπηρεσία της Ελληνικης  Αστυνομίας.
 Πρόκειται για έναν εξαίρετο Αξιωμάτικό με εμφανέστατη μία  πολύ σημαντική Ηθική και  Πνευματική Αρετή.
Η Ιστοσελίδα μας  εκφράζει τα  συχαρητήρια για την 
επάξια προαγωγή του εκλεκτού Συμπατριώτη  μας 
και του  εύχεται  στο μέλλον και Αρχηγός  της Αστυνομίας.

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

ΤΖΕΦΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ -ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΤΟΥ ΕΘΝ . ΜΕΤΣΟΒ. ΠΟΛΙΤΕΧΝΕΙΟΥ- ΓΕΩΘΕΡΜΙΑ: ΕΝΑΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ

ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ:


 ==============================================ίτη, 12-Ιαν-2016 00:07 Γεωθερμία: ένας ανανεώσιμος ενεργειακός θησαυρός


-














-


Του Δρ. Πέτρου Τζεφέρη του Γεωργίου, καταγομένου από Δρυαλί -Δρυμό  Ανατολικής Μάνης.

Τρεις είναι οι κατηγορίες των επενδυτικών έργων που σχετίζονται με την γεωθερμία, αναλόγως της θερμοκρασίας των γεωθερμικών (Γ/Θ) ρευστών: 1)  Υψηλής θερμοκρασίας (>90°C), 2) χαμηλής (25-90°C) και 3) τα έργα ψύξης-θέρμανσης με τη χρήση των γεωθερμικών αντλιών θερμότητας (ΓΑΘ) που συνιστούν την λεγόμενη "αβαθή γεωθερμία".  

Για την πρώτη κατηγορία, το σύνολο των γεωθερμικών πεδίων της χώρας που εκτιμάται ότι μπορεί άμεσα να αξιοποιηθεί  αφορά επενδύσεις με δυνατότητα παραγωγής έως 250-300 MWe ηλεκτρικής ενέργειας. Δυστυχώς, οι προσπάθειες ανάπτυξης των δεκαετιών του ‘70 και ‘80 (στη Μήλο αλλά και τη Νίσυρο),  συνιστούν αρνητική παρακαταθήκη, εξαιτίας κυρίως λανθασμένων επιλογών και όχι ουσιαστικών τεχνικών προβλημάτων. Παρά το γεγονός ότι σήμερα  είναι σε ισχύ μισθώσεις για 4 πεδία που αφορούν το ως άνω βεβαιωμένο δυναμικό για ηλεκτροπαραγωγή (Μήλος-Κίμωλος, Νίσυρος, Λέσβος και Μέθανα), οι οποίες έχουν περιέλθει στην Δ.Ε.Η. Ανανεώσιμες ΑΕ (από την ΔΕΗ ΑΕ) και οι οποίες πρόσφατα ανανεώθηκαν για πέντε επιπλέον έτη (αρθρ. 30 του ν. 4342/2015), δεν υφίσταται ουδεμία παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από γεωθερμία στη Χώρα μας. 

Η δεύτερη κατηγορία σχετίζεται με τις άμεσες γεωθερμικές χρήσεις, κυρίως τις αγροτικές (θέρμανση θερμοκηπίων κι εδαφών, ξήρανση κηπευτικών, λαχανικών και φρούτων,  παραγωγή σπιρουλίνας, σπαραγγιού κτλ.), την θέρμανση χώρων και δεξαμενών κολύμβησης/αναψυχής, τη λουτροθεραπεία, τις ιχθυοκαλλιέργειες και ορισμένες βιομηχανικές χρήσεις (πχ. αφυδάτωση). 

Στον ευρύτερο  χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας τα κυριότερα πεδία, με θερμοκρασία νερών μέχρι 75 °C,  βρίσκονται στη λεκάνη των λιμνών Βόλβης και Λαγκαδά (πεδία Λαγκαδά, Νυμφόπετρας και Νέας Απολλωνίας) και στην λεκάνη του Στρυμόνα Σερρών (πεδία Νιγρίτας, Λιθότοπου-Ηράκλειας, Σιδηροκάστρου και Αγγίστρου) η οποία θεωρείται ως η πιο ευνοημένη περιοχή πανελλαδικά. Ενώ το βεβαιωμένο δυναμικό των ρευστών χαμηλής θερμοκρασίας, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για άμεσες χρήσεις ξεπερνά τα 1000ΜWt , η εγκατεστημένη ισχύς για την κατηγορία αυτή, είναι περίπου  100 MWt,  η μισή και πλέον στην περιοχή  Λαγκαδά, Νέας Απολλωνίας, Νιγρίτας, Σιδηροκάστρου και Ξάνθης. 

Επιτυχημένα παραδείγματα εφαρμογών έχουμε στο  πεδίο Θερμών Νιγρίτας όπου είναι εγκατεστημένες δύο μονάδες παραγωγής του μικροφύκους spirulina, οι θερμαινόμενες φυτείες πρωίμησης σπαραγγιού στην περιοχή Ερατεινού-Χρυσούπολης Καβάλας, ενώ στο Νέο Εράσμιο Ξάνθης η θερμοκηπιακή μονάδα υδροπονίας σε 80 στρ. ήδη άρχισε (από τον Μάρτιο του 2015) τη συγκομιδή των παραγόμενων κηπευτικών (αγγουριού και τομάτας) αξιοποιώντας "γεωθερμικό" νερό με θερμοκρασία 60°C και θερμική ισχύ της τάξης των 16 MWt. 

Είναι ελπιδοφόρο τόσο για την περιοχή της Αν. Μακεδονίας-Θράκης αλλά και τον τόπο μας γενικότερα, το γεγονός ότι στην ευρύτερη περιοχή του Γ/Θ πεδίου του Νέου Ερασμίου-Mαγγάνων, εκτός της ανωτέρω υδροπονικής μονάδας, λειτουργούν ακόμη:

* μια πιλοτική υβριδική ηλιακή – γεωθερμική μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, η οποία τροφοδοτεί διάφορους καταναλωτές όπως ένα δημοτικό σχολείο, μια θερμοκηπιακή εγκατάσταση, ένα κομποστοποιητή παραγωγής βιοαερίου κ.ά.

* μία εγκατάσταση αφυδάτωσης αγροτικών προϊόντων (λιαστής ντομάτας κ.α.) η οποία λειτουργεί από το 2001, και 

* μία επιχείρηση παραγωγής τροπικών (διακοσμητικών) ψαριών,

όπου όλες καλύπτουν τις ενεργειακές τους ανάγκες αξιοποιώντας την γεωθερμία.

Μολαταύτα, η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εφαρμογή στην Ελλάδα σήμερα είναι η τρίτη κατηγορία δηλ. οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας (ΓΑΘ) με μερίδιο που αγγίζει το  60% και ακολουθούν η υδροθεραπεία και οι αγροτικές χρήσεις. Στην πραγματικότητα, η χρήση ΓΑΘ δεν αξιοποιεί γεωθερμικά ρευστά αλλά την υπεδαφική θερμότητα που υπάρχει κοντά στην επιφάνεια του εδάφους όπου η θερμοκρασία του παραμένει σχετικά σταθερή μεταξύ 10 και 20 °C. Ο ρυθμός ανάπτυξης των ΓΑΘ υπερβαίνει το 20% κατ’ έτος, οι εγκαταστάσεις εκτιμώνται σε περίπου 950-1000 πανελλαδικά ενώ η εγκατεστημένη ισχύς για την κατηγορία αυτή, εκτιμάται σε  135-140 MWt.

Με βάση τα ανωτέρω, η συνολική εγκατεστημένη ισχύς των άμεσων γεωθερμικών χρήσεων στη χώρα μας, εκτιμάται σε 230-240 MWt, συνεπώς η γεωθερμική ενέργεια κατέχει ένα πολύ μικρό, σχεδόν αποκαρδιωτικό,  μερίδιο της συνολικής παραγωγής ΑΠΕ στον τόπο μας, το οποίο δεν ξεπερνά το 1,1-1,3%. Συγκριτικά, η εγκατεστημένη θερμική ισχύς των άμεσων Γ/Θ μονάδων μέσης και χαμηλής θερμοκρασίας παγκοσμίως υπερβαίνει τα 70 χιλ. MWt  (τέλος του 2014) και έχει αυξηθεί 45% από το 2010.

Τα κυριότερα εμπόδια και προβλήματα για την ανάπτυξη της γεωθερμίας στη χώρα μας σχετίζονται κυρίως με: 

(α) την ύπαρξη ενός σύνθετου νομοθετικού πλαισίου που προϋποθέτει το χαρακτηρισμό και την εκμίσθωση των Γ/Θ πεδίων με διεθνείς πλειοδοτικούς διαγωνισμούς για αμφότερες τις δύο πρώτες κατηγορίες, κάτι που δεν ισχύει για τις ΓΑΘ, όπου η διαδικασία είναι απλή χωρίς διαγωνισμούς αλλά και χωρίς μισθώσεις. Μια τέτοια χρονοβόρα, πολύπλοκη κι απαιτητική διαδικασία, δεν προσφέρεται για έναν µικρό επενδυτή ή αγρότη αλλά όπως φαίνεται δεν έχει αποδειχθεί αποδοτική ούτε για μεγαλύτερα επενδυτικά σχήματα. Εντούτοις, η τυχόν αλλαγή του θεσμικού πλαισίου πρέπει να γίνει με προσοχή ώστε σε κάθε περίπτωση να μην διακυβεύεται τόσο η διαφάνεια διαχείρισης ενός εξηρημένου υπέρ του δημοσίου αγαθού όσο και η "βιωσιμότητα" του γεωλογικού πόρου.

(β) τον αυξημένο επιχειρηματικό κίνδυνο λόγω "γεωλογικού ρίσκου" από τους ιδιώτες υποψήφιους διαχειριστές Γ/Θ πεδίων και το σημαντικό αρχικό κόστος κατασκευής των έργων υποδομής και εγκατάστασης των μονάδων.

(γ) την έλλειψη ενός  συντονιστικού φορέα ο οποίος θα παρακολουθεί το κάθε Γ/Θ πεδίο, όχι μόνο την κατάρτιση και τήρηση του μισθωτηρίου συμβολαίου, αλλά το ίδιο το πεδίο ως ένα δυναμικό ενιαίο ταμιευτήρα και θα ρυθμίζει τις δράσεις που αφορούν τα επιμέρους τμήματά του, θα δίνει κατευθυντήριες γραμμές με σκοπό τον εξορθολογισμό των διαδικασιών και την διατήρηση της βιωσιμότητας του γεωθερμικού πόρου. Ο σχεδιασμός και η εκπόνηση των γεωθερμικών έργων (ερευνητικών-παραγωγικών γεωτρήσεων, γεωτρήσεων επανεισαγωγής κλπ)  είναι απαραίτητο να ανατίθεται σε ειδικευμένους επιστήμονες/μελετητές (γεωλόγους και μηχανικούς), οι οποίοι θα διαθέτουν εμπειρία στις νέες τεχνολογίες, στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στην επιστήμη των υλικών.

(δ) την έλλειψη ενημέρωσης για τις δυνατότητες αξιοποίησης και τα "συν" της γεωθερμίας σε συνδυασμό με την αρνητική παρακαταθήκη λόγω αστοχιών  και παραλείψεων του παρελθόντος.

Ηδη το Υπουργείο ΠΕΝ στο πλαίσιο του θεσμικού του ρόλου είναι ανοικτό σε προτάσεις που σχετίζονται με το ζήτημα της αξιοποίησης της γεωθερμίας στην Ελλάδα, ειδικότερα των πεδίων της χαμηλής ενθαλπίας, η εκμίσθωση και διαχείριση των οποίων είναι αρμοδιότητας των κατά τόπους Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (Ν.3175/03 ). Με δεδομένο το επιτυχημένο πρόσφατο εγχείρημα των Πλαστικών Θράκης με τα θερμοκήπια στο Ν. Εράσμιο, την θετική ανταπόκριση των αρμόδιων υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση των επενδυτών αλλά και του δημοσίου συμφέροντος,  τα καλά  χαρακτηριστικά των Γ/Θ πεδίων, καθώς και το συνεχιζόμενο  επενδυτικό ενδιαφέρον που επιμένει αναμένοντας παράλληλα θετικές εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα, υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία για υλοποίηση περισσότερων επενδύσεων άμεσων γεωθερμικών χρήσεων στο εγγύς μέλλον.

Είναι καιρός η  Γεωθερμία να βγει από το χρονοντούλαπο της αδράνειας και της υποβάθμισης. Αλλωστε, μιλάμε για  μια ήπια ΑΠΕ, περιβαλλοντικά ασφαλή, βιώσιμη και απολύτως αξιόπιστη τόσο για άμεσες όσο και ηλεκτροπαραγωγικές χρήσεις. Ενα θησαυρό που  δεν επιτρέπεται να παραμένει επί τόσο πολύ χρόνο κρυμμένος και αναξιοποίητος στο σεντούκι…

* Ο Δρ. Πέτρος Τζεφέρης είναι προϊστάμενος Διεύθυνσης Ορυκτών Πρώτων Υλών ΥΠΕΝ
----------------------------------------------------------------------- 

21.1.17


Η ανάπτυξη είναι πολιτική επιλογή!

[του Πέτρου Τζεφέρη] [Τζεφέρη Ειρήνη -Γεώργιος  και Σωτήρης  του Πέτρου και της Ελένης]


Εχω μια απορία. Χαζή ίσως, ρομαντική ίσως, ανεδαφική ίσως, όμως κανείς δεν φαίνεται να την απαντά επαρκώς.

Ζώντας κανείς σ' αυτή τη χώρα, αισθάνεται ευλογημένος καθώς αντικρίζει τον απλόχερο ήλιο, τη λαμπερή θάλασσα και την ανείπωτη ομορφιά του εναλλασσόμενου τοπίου. Εχουμε φύση έχουμε όμως και ιστορία. Και πολιτιστική κληρονομιά.

Και δεν έχουμε μόνο ιστορία. Εχουμε και ορυκτό πλούτο, πετρέλαια και άλλα. Τόσα κι άλλα τόσα που πολλαπλασιάζει η πάντοτε προικισμένη φαντασία μας..

Γιατί όμως, σ' έναν τόπο τόσο προικισμένο, δεν μπορούμε να κάνουμε ανάπτυξη; Χωρίς φυσικά να γκρεμίσουμε ό,τι όμορφο υπάρχει, χωρίς να φανούμε ασύδοτοι και αχάριστοι στην τόσο μεγάλη γενναιοδωρία της φύσης; Γιατί, αλήθεια, το μόνο που μπορούμε τελικά να πετύχουμε είναι η ανάπτυξη του σουβλατζίδικου, της καφετέριας και του ενοικιαζόμενου δωματίου; Γιατί αισθανόμαστε διαρκώς ως μπατίρηδες στην πιο πλούσια χώρα του κόσμου; Γιατί οι κάτοικοι στον τόπο αυτό δεν αισθάνονται ούτε μια στάλα ως υπεύθυνοι να συνεισφέρουν στο κοινωνικό σύνολο και στην πολιτεία όπου ζούν; Γατί το μόνο που κυριαρχεί είναι η αειθαλής "υποκρισία" και η πολιτική των άκρων;

Ζούμε για μια χώρα όπου το φορολογικό σύστημα αλλάζει κάθε 1-2 χρόνια, όπου τα δικαστήρια χρειάζονται ως μια δεκαετία για έκδοση πρωτόδικης απόφασης, όπου η προσφυγή ενός συλλόγου κυνηγών μπορεί να κολλήσει για χρόνια επενδύσεις εκατομμυρίων, όπου μία μειοψηφία συνδικαλιστών μπορεί να διακόψει τη λειτουργία ενός εργοστασίου για εβδομάδες χωρίς συνέπειες, όπου έξι μήνες μετά από τις βουλευτικές εκλογές η αντιπολίτευση ζητά νέες εκλογές.



Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016

ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ - ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.



ΕΛΥΘΕΡΙΟΣ  ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
===========================================
ΟΙ  ΜΕΓΑΛΟΙ  ΕΛΛΗΝΕΣ  ΤΗΣ  ΤΕΧΝΗΣ 
 ΚΑΙ  ΤΟΥ  ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.
============================================
ΣΩΚΡΑΤΗΣ
=========================================
ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ.
================================================
ΙΩΑΝΝΗΣ  ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
=========================================

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
=======================================



--
Η  ΠΑΛΙΑ  ΑΘΗΝΑ ΣΤΟ  ΔΙΚΟ  ΤΗΣ 
 ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  ΡΥΘΜΟ. 
=================================== -

Posted: 28 Dec 2016 09:14 AM PST

ΠΕΡΙΚΛΗΣ
Οι Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων, από τήν εποχήν ακόμη τών Μινυών (4000 π.Χ ),  ετίμησαν τούς μεγάλους νεκρούς των καί πρός τούτο ήγειραν τάφους,οι οποίοι έγιναν σύμβολα ιερά,προπάντων διά τάς  επερχομένας γενεάς τών Ελλήνων.Τους Έλληνας έκτοτε εμιμήθησαν και άλλοι λαοί.
Η Ελλάς έχει τάφον Στρατιώτου,έχει μνημείον Αγνώστου Στρατιώτου. Εύγε!!!! Στερείται όμως Ηρώου τού Έθνους.
Καί τούτο διότι τό Ηρώον αυτό,ευρίσκεται αφανές-λησμονηθέν υπό τό χώμα  τής Αττικής,υπό τήν τεφραν τών αιώνων.Εκαλείτο δέ Δημόσιον Σήμα καί τοποθετείται μεταξύ Κεραμεικού καί Κολωνού. Τήν θέσιν αυτήν ο Παυσανίας απεκάλει<<Έξω Κεραμεικός>>,απετέλει δέ  η θέσις αυτή Χώρον Ιερόν καί Σήμα Τιμής. Η ευρυτέρα περιοχή,ο Δημος τού Κεραμικού,ήτο κατά τόν Θουκυδίδην,τό Κάλλιστον Προάστιον τών Αθηνών.[ Δυστυχώς,τό Δημόσιον αυτό Σήμα, σήμερον κατήντησεν Άσημον διότι ο καθείς από ημάς επέρασε καί επάτησεν εξ αγνοίας ανεβλαβώς,τούς τάφους πλείστων ενδόξων Ελλήνων οι οποίοι ευρίσκονται εκεί].
Εις το Δημόσιον Σήμα έχουν ταφή οι ένδοξοι άνδρες της Αθηναϊκής Πολιτείας
(Σόλων,Περικλής,Μιλτιάδης,Κίμων,Φωκίων,κ.λ.π.), όσοι Αθηναίοι έπεσαν εις τούς πολέμους καί οι σύμμαχοι αυτών Δημοσία Δαπάνη.Ευρίσκονται δηλαδή εκεί <<τά Κόκκαλα τών Ελλήνων τά Ιερά>>.
Σχετικώς μέ τό Δημόσιον Σήμα,(τό οποίον εκαλείτο καί Πολυάνδριον),δηλαδή τήν ακριβήν θέσιν του,τήν διάταξιν τών μνημείων,τήν έκτασιν αυτών,εις ποίον ή ποίους ανήκει έκαστος τάφος ή κοινοτάφιον,έχουν περισωθή αρκετές μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων(Αριστοφάνης,Ξενοφών,Θουκυδίδης κ.λ.π.).
Ιδιαιτέρως ανφέρεται εις αυτό ο περιηγητής Παυσανίας εις τό κεφ.29 τών Αττικών,όταν επεσκέφθη τάς Αθήνας τόν 2ον μ.Χ αιώνα.Αλλά καί η Αρχαιολογική Σκαπάνη κατά καιρούς(1873,1896,1922,1930),απεκάλυψεν τμήματα τού Δημοσίου Σήματος καί ακόμη ταφικούς περιβόλους,μέ ακεραίους<<Όρους Κεραμεικού>> Επίσης,κατά καιρούς καί όλως τυχαίως,ευρέθησαν επιγραφαί καί ανάγλυφα,τά οποία προέρχονται από τό Δημόσιον Σήμα.Επιγράμματα επίσης  έμμετρα τού Σιμωνίδου καί τού Ευρυπίδου διασωθέντα εις τήν Παλατίνην Ανθολογίαν(VII 258. 105 Bergk-4).
Από τίς αρχές τού 5ου π.Χ. Αιώνος, οι Αθηναίοι διά νά τιμήσουν τούς ενδόξους νεκρούς τών πολέμων,εδημιούργησαν ένα δημόσιον νεκροταφείον  εις τόν δρόμον ο οποίος αρχίζει από τήν Θριασίαν Πύλην(Δίπυλον) καί καταλήγει εις τήν Ακαδήμειαν καί είχε μήκος περίπου 1500 μέτρα. Τό δίπυλον ήτο η μία από τίς δύο πύλες τού οχειρωματικού τείχους τό οποίον κατεσκεύασεν ο Θεμιστοκλής τό 478 π.Χ., δύο έτη μετά τήν Ναυμαχίαν τής Σαλαμίνος.Η Ακαδήμεια ήτο η Φιλοσοφική Σχολή τήν οποίαν ίδρυσεν ο Πλάτων,εις τό Δάσος τού ήρωος Ακαδήμου. Η άλλη Πύλη ήτο η Ιερά Πύλη από τήν οποίαν άρχιζε η Ιερά Οδός πρός Ελαυσίνα. Αμέσως έξω από τό Δίπυλον,ο Δρόμος είχε πλάτος 40 μέτρα,τό οποίον πλάτος καθώριζαν οι δύο απέναντι <<όροι Κεραμεικού>>(ο ένας ευρέθη ακέραιος,τού άλλου ευρέθη η βάσις). Ο Παυσανίας αναφέρει ότι εκεί υπήρχε Περίβολος Ιερού τής Αρτέμιδος,η οποία ελατρεύετο μέ τά ονόματα  Αρίστη καί Καλλίστη.Εκεί ήτο καί ο χώρος συγκεντρώσεως μεγάλου πλήθους πολιτών κατά τίς δημόσιες τελετές. Εκεί πλησίον έγινε καί τό <<Πολυάνδριον>> γιά τούς νεκρούς τού πρώτου έτους τού Πελοποννησιακού Πολέμου γιά τούς οποίους ο Περικλής,όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης,εξεφώνησε τόν περίφημον Επιτάφιον Λόγον,ενώπιον μεγάλου πλήθους. Παρομοίους λόγους εκεί είχαν εκφωνήσει ο Αριστείδης,γιά τούς πεσώντες στίς Πλαταιές, ο Γοργίας, ο Λυσίας,ο Αισχίνης,ο Φωκίων,ο Ισοκράτης καί άλλοι,ολων δέ αυτών τό θέμα ήτο,η πίστις πρός τήν Αθηναϊκήν Πολιτείαν,ο σεβασμός καί ο έπαινος τών προγόνων καί τών  νεκρών, οι οποίοι εθυσίασαν τήν ζωήν των,πιστοί εις τόν όρκον....Ού καταισχυνώ όπλα τά ιερά...       Αμέσως μετά μέ κατεύθυνσιν πρός τήν Ακαδήμειαν,εκατέρωθεν τού δρόμου ήσαν οι δημόσιοι ταφικοί περίβολοι,αυστηρώς οριοθετημένοι μέ τούς <<Όρους Κεραμεικού>>.Αναφέρονται, ο τάφος τού Σόλωνος τού μεγάλου νομοθέτου καί αναμορφωτού τών Αθηνών,ο τάφος τού στρατηγού Θρασυβούλου(ο οποίος υπηρέτησε τάς Αθήνας ως στρατηγός καί απέθανεν τό 389 π.Χ.),ο τάφος τού Περικλέους,ο τάφος τού ενδόξου στρατηγού καί ναυάρχου Χαβρίου( κηδεμόνος τού επίσης ενδόξου Φωκίωνος τού διατελέσαντος στρατηγού τών Αθηνών σαράντα πέντε φορές καί φίλου τού Μ.Αλεξάνδρου,πρός τόν οποίον μόνον ο Μ. Αλέξανδρος έκλεινε τίς επιστολές του μέ τήν φράσιν -Αλέξανδρος Βασιλεύς, Φωκίωνι....Χαίρειν!!!-). Εκεί ευρίσκονται καί οι τάφοι,τού νικητού τού Μαραθώνος Μιλτιάδου[Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι,χρυσόφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν],τού νικητού τών Λακεδαιμονίων στή Ναύπακτο Φορμιώνος,τού μεγάλου στατιωτικού καί πολιτικού ανδρός Κίμωνος,τού ελευθερωτου τής Κύπρο,[ο οποίος ενίκησεν εις  όλες τίς μάχες μέ τούς βαρβάρους καί οι Αθηναίοι πρός τιμήν του τόν εστεφάνωσαν μέ τρείς στεφάνους ανδρείας καί έστησαν τρείς Ερμαϊκάς Στήλας],τού Κόνωνος καί τού υιού του Τιμοθέου,οι οποίοι είχαν επιτελέσει λαμπρά κατορθώματα. Λέγεται ότι η Εκκλησία τού δήμου εψήφισε τήν μεταφοράν καί τήν ταφήν εκεί καί τών οστών τού Αλκιβιάδου καί εκείνων τού Ξενοφώντος,όταν εξηλείφθησαν οι πρός αυτούς κατηγορίες. Κατά μήκος τού δρόμου,(εις τάς παρειάς αυτού πάντοτε),ευρίσκονται,τό κοινοτάφιον τών Θεσσαλών ιππέων,οι οποίοι  παρά τό πλευρόν τών Αθηναίων επολέμησαν τούς Πελοποννησίους,οι οποίοι Πελοποννήσιοι υπό τόν βασιλέα Αρχίδαμον είχαν εισβάλει στήν Αττικήν,τό κοινοτάφιον τών Κρητών τοξοτών,οι οποίοι επολέμησαν μέ τούς Αθηναίους στήν Σικελία,καί τό κοινοτάφιον τών χιλίων νεκρών τής μάχης τής Χαιρωνείας εναντίον τών Μακεδόνων τό 338 π.Χ. Εις τό Δημόσιον Σήμα  έχουν ενταφιασθή επίσης, ο μεγαλύτερος γλύπτης όλων τών εποχών Φειδίας καί ο φιλόσοφος Ζήνων ο Κιτιεύς γιά τόν οποίον η εκκλησία τού Δήμου είχεν αποφασίσει <<οικοδομήσαι τάφον επί τού Κεραμεικούδημοσία>>,ο μεταρρυθμιστής Κλεισθένης,ο οποίος εσχημάτισε τίς δέκα φυλές,ο ζωγράφος Νικίας καί άλλοι. Τέλος αναφέρομεν ότι  εκεί υπάρχουν μνημεία γιά όλους τούς Αθηναίους ,οι οποίοι εφονεύθησαν σέ πεζομαχίες ή ναυμαχίες,αλλά καί συμμάχων οι οποίοι επολέμησαν υπέρ τών Αθηναίων. Δέν ετάφησαν εκεί οι αγωνισθέντες στόν Μαραθώνα,διότι αυτοί διά τήν ανδραγαθίαν των ετάφησαν επί τόπου.[Εις τό Μαραθώνειον Άλσος].
Πιστεύω ότι πρέπει, διά συστηματικής μελέτης καί γραφής, νά αποκαλυφθούν οι τάφοι τού δημοσίου σήματος,μετά τών πολυαρίθμων ενεπιγράφων στηλών,επί τών οποίων πλήν άλλων,καί επιγράμματα μεγάλων ποιητών θά αναγράφωνται,μάχαι άγνωστοι θά αναφέρωνται καί πρόσωπα ένδοξα καί άλλα, τών οποίων τά ονόματα ελησμονήθησαν, θά καταστούν καί πάλιν γνωστά.
Καί θά πρόκεινται οι τάφοι αυτοί διδάγματα εις τούς επιγιγνομένους πρός διαιώνισιν τών υψηλών ιδανικών,τών οποίων οι εις τό Δημόσιον Σήμα κείμενοι νεκροί υπήρξαν πιστοί μέχρι θανάτου καί άριστοι τούτων υπερασπισταί καί διδάσκαλοι τού καλώς αποθνήσκειν υπέρ πάσης Ευγενούς Ιδέας καί δή καί υπέρ τής ευγενεστάτης όλων,όπως είναι η πρός τήν Ελευθερίαν καί τό Μεγαλείον τής Πατρίδος.
Πιστεύω ότι η σύγχρονος Ελλάς δέν θά επιτρέψει νά καταστραφή ο ιερός αυτός τόπος,δέν θά επιτρέψη τόν αφανισμόν τού τάφου τού Περικλέους,τού τάφου τού Σόλωνος , τών τάφων τών υπέρ Πατρίδος πεσόντων,όπως δυστυχώς έγινε μέ τό ανάκτορον τού Κάδμου εις Θήβας,τού Τύμβου τών Σαλαμινομάχων καί τόσων άλλων ιστορικών θησαυρών. Δεν πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να επιτρέψη να οικοδομηθούν τζαμιά με μιναρέδες εκεί που είχεν ανεγερθή μια υπέρλαμπρη Σχολή, Η Ακαδημία του Πλάτωνος,η οποία μέσα σε αμέτρητους χρόνους είχεν απείρους απηχήσεις και επιβιώσεις μέχρις αυτές ακόμη τις ημέρες μας. Γιατί ίσως ο τάφος τού Περικλέους καί τών άλλων Αθηναίων νά έχουν εξαφανισθή κατά τήν πάροδον τών χιλιετιών.Ίσως κατά τήν ανασκαφήν δέν τούς επανεύρωμεν αθίκτους. Αλλά τί σημαίνει τούτο;
Η Ελλάς αναζητεί καί επί χιλιατίας ανεζήτησε τό ΣΥΜΒΟΛΟΝ. Και ο Ελαιών ,δεν είναι ο τόπος όπου πρέπει να κατασκευασθούν γήπεδα ποδοσφαίρου,εμπορικά καταστήματα και μιναρέδες,αλλά ούτε καταυλισμοί προσφύγων.Γι/αυτά υπάρχουν άλλα μέρη. Ο ΕΛΑΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΟΛΟΝ. ΤΟ  ΔΗΜΟΣΙΟΝ  ΣΗΜΑ  ΕΙΝΑΙ  ΣΥΜΒΟΛΟΝ.
Σύμβολον πνεύματος,σύμβολον ηρωϊσμού,σύμβολον ελευθερίας το οποίον αναζητεί ,όπως ανεζήτη  πάντοτε  η ΕΛΛΑΣ.
Κάπου εκεί υπό τά χώματα τού Κεραμεικού παραμένει καί περιμένει νά έλθη εις τήν επιφάνειαν τό απαράμιλλον τής Eλλάδος Ηρώον.
Τολμήστε το και πραγματοποιήστε το σεις ,οι σημερινοί ηγέτες.Και να  γνωρίζετε,ότι η Ιστορία θα σας ευγνωμονή και θα γράψη με χρυσά γράμματα τα ονόματά σας εις τας  Δέλτους της.      ΕΛΠΙΖΟΜΕΝ και ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ  
===================================================== 


: ΣΚΑΪ - ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ - 2009 - Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ...

LEONIDAS P. TZEFERAKOS - ΛΕΩΝΙΔΑΣ Π. ΤΖΕΦΕΡΑΚΟΣ: ΣΚΑΪ - ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ - 2009 - Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ...

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΡΙΖΕΑΣ (Athanasius Risea), ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΧΡΙΔΑΣ (Πρώτης Ιουστινιανής).


 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (Athanasius Risea), Πατριάρχης Αχρίδος (Πρώτης Ιουστινιανής).

 Ο Πατριάρχης Αχρίδος Αθανάσιος καταγόταν από τη Μάνη. Για πρώτη φορά πήγε στη Νεάπολη της Ιταλίας στα τέλη του 1596. Το 1598 εκδόδηκε διαβατήριο στο όνομα Athanasius Risea. Επανήλθε στη Νεάπολη το 1612, μετά το κίνημα του Διονυσίου του Σκυλοσόφου (1611). Την άφιξή του ανήγγειλε στο βασιλέα της Ισπανίας με έκθεσή του από 17 Ιουλίου 1612 ο Ιερώνυμος Κόμπης (πιθανή καταγωγή από Ανδρούβιστα Μάνης), ο οποίος ήταν πληροφοριοδότης και κατάσκοπος του Ισπανού βασιλιά.

          Όταν το καλοκαίρι του 1615 έφθασε αντιπροσωπεία των Μανιατών στη Νεάπολη με τον Πέτρο Γιατρό-Μέδικο, τους συνόδευσε στη Σικελία ο πατριάρχης Αχρίδος Αθανάσιος και αφού συνάντησαν εκεί τον Αντιβασιλιά της Σικελίας δούκα de Osuna, έφυγαν μαζί για τη Μάνη.

          Από αναφορά της 15 Ιουλίου 1615 του αντιβασιλιά της Νεάπολης κόμη de Lemos προς τον Ισπανό βασιλιά πληροφορούμεθα τα ακόλουθα: «…Ευρίσκετο τότε εδώ ο Πατριάρχης Αχρίδος Αθανάσιος, όστις επανειλλημένως μοι είχε ζητήσει να του επιτρέψω να μεταβή και να εγκατασταθή εις τον Βραχίονα της Μάνης. Αφού συνεβουλεύθην διαφόρους συμβούλους μου, εάν θα ήτο σκόπιμον εις την παρούσαν στιγμήν να του δοθή η άδεια, ην εζήτη, έτυχε της εγκρίσεώς μου, ίνα μεταβή και ίδη τους πληθυσμούς τούτους, τους οποίους θέλομεν να βοηθήσωμεν και αφ΄ ου δεν δυνάμεθα να τους δώσωμεν στρατιωτικούς, να αποσταλή εν πρόσωπον, που θα ημπορούσε να τους βοηθήσει με τας συμβουλάς του…».

          Από τη Μεσσήνα της Σικελίας έφυγαν μαζί ο πατριάρχης Αθανάσιος, ο Πέτρος Γιατρός-Μέδικος και οι άλλοι πέντε Μανιάτες της αντιπροσωπείας. Έκτοτε όμως χάνονται τα ίχνη του Αθανασίου. Μ. Λάσκαρι, Ελληνικά 15(1957)303-6.         
  
          Στις 28 Αυγούστου 1615 ο Ισπανικός στόλος κατέπλευσε στο Πόρτο Κάγιο και απεβίβασε την αντιπροσωπεία των Μανιατών, η οποία απετελείτο από 11 πρόσωπα (να σημειωθεί ότι πήγαν έξη πρόσωπα). Κ.Μέρτζιου, Λακωνικαί Σπουδαί τ. 1(1972)112. Υποθέτουμε ότι μεταξύ αυτών θα ήταν και ο πατριάρχης Αθανάσιος, πιθανώς με ολιγάριθμη συνοδεία, αλλά όπως αναφέρεται δεν υπάρχουν άλλες πληροφορίες γι’ αυτόν.
===========================================================